neem je gedachten niet zo serieus

Je kan er tegenwoordig niet meer aan ontkomen. Iedereen heeft het altijd over ‘je passie vinden’. Heb jij ook moeite om jouw passie te vinden? Of vind je veel teveel dingen leuk en kan je niet kiezen? Je bent zeker niet de enige die bij zichzelf denkt: Help, ik heb geen passie! Lees snel verder om uit te vinden waarom er heus niks mis is met jou.

Je hebt mensen met een passie…

Sommige kinderen weten het al zeker, laten worden zij: (Dieren)arts, piloot, kok, vul maar in. En je blijft ze volgen en inderdaad, ze houden vol en belanden als volwassene in die ene baan waarvan ze weten dat dit hun einddoel is. Ze worden nergens gelukkiger van, dan van dit werk. Het is hun grote passie en ze hebben er zelfs nooit een moment over getwijfeld.

En dat is fijn, dat er mensen zijn die zich volledig specialiseren en in hun bepaalde vakgebied de absolute beste willen worden. Want we hebben specialisten nodig.

Maar er is ook de andere kant. Je zou het niet denken in deze samenleving waarin iedereen wordt gestimuleerd om zijn passie te vinden. Maar er zijn genoeg mensen die geen passie hebben. Of in ieder geval niet één passie.

…en mensen zonder één passie.

Zelf herken ik dat alleen niet. Vroeger was het altijd al vaag. ‘Later wil ik iets met dieren worden.’ ‘Ah ja, je wilt zeker dierenarts worden?’ ‘Nou nee, dierenarts wil ik nou net niet worden. Ik wil iets met dieren worden, maar in ieder geval geen dierenarts.’

En tot op de dag van vandaag ben ik er eigenlijk nog niet achter wat dat iets anders is. Ik weet ook niet of ik ooit in de dierenwereld ga werken. Misschien wel, want ik vind het heel leuk, maar ik vind 101 dingen leuk. Ik kan gerust 20 dingen noemen die me leuk lijken en waarvan ik denk dat ik er in zou kunnen werken. Maar voor hoelang weet ik niet, want na een poosje vind ik vaak weer iets anders leuk.

Heb jij ook juist teveel interesses?

Op Ted.com kwam ik de presentatie van Emilie Wapnick tegen. Was dat even een feest van herkenning!

Zij zegt bijvoorbeeld: ‘Ik had niet te weinig interesses, ik had er teveel!’

Als ze iets nieuws ontdekt wat ze interessant vind, springt ze erin. Ze leest alles wat er te lezen valt, leert alles wat er te leren valt over het onderwerp, oftewel, delft zichzelf er in onder. En vervolgens… Raakt ze verveeld. Want ze kan het nu en raakt er eigenlijk wat verveeld van. Er is weinig nieuws meer te leren.

En dan komt ze iets anders tegen, iets wat super interessant is. En dan ga je daar mee aan de slag. Je verdiept je in het onderwerp, valt alles wat er te lezen valt, tot je alles weet en kent en dan…

En ja, deze riedel herhaalt zich. Continu.

Ben jij een multipotentialist?

Het kan zijn dat je denkt dat er iets mis is met jou, maar ik wil je direct van het tegendeel overtuigen. Er is heus niks mis met jou, je zit alleen anders in elkaar dan wat we als ‘normaal’ beschouwen. En in Emilie Wapnick’s woorden: Jij bent een multipotentialist! Oftewel, iemand met veel verschillende potenties!

En in een samenleving met specialisten, is het juist best handig dat er ook mensen zijn die veel verschillende dingen kunnen en snel leren.

Want door al die nieuwe interesses uit te diepen, leren de multipotentialisten snel nieuwe vaardigheden. Daarbij zijn ze van veel verschillende dingen op de hoogte en kunnen ze allerlei ideeën combineren, waardoor soms een heel nieuwe kijk of dingen ontstaat.

geluk - ik heb geen passie

Doordat er telkens opnieuw ergens begonnen moet worden, zijn ze gewend zich snel aan te passen.

Dit zijn behoorlijk wat voordelen! En samen met de specialisten die we ook hebben..: Welke combinatie is nu krachtiger dan een specialist en multipotentialist samen?

Emilie stimuleert ons om juist de verschillende interesses te volgen. In een baan kan dit lastiger zijn, maar heb je wel eens gedacht aan het combineren van twee totaal verschillende banen? Waarom zou je geen schrijver kunnen zijn en tegelijkertijd kok?

Ook is er in sommige functies veel afwisseling in werkzaamheden. Als multipotentialist ben jij hier de aangewezen persoon voor!

Waarom denken we één passie te moeten hebben?

Vroeger leerde je een vak (van één van je ouders), nam wellicht het bedrijf over en hield dat vol tot jouw kind het uiteindelijk weer overnam.

Vanuit onze cultuur hebben we het idee dat we worden opgeleid voor één beroep en dat blijven we vervolgens ons hele leven doen. Maar zo werkt het vaak allang niet meer.

Bedrijven reorganiseren en ontslaan mensen. Je raakt verveeld in een baan en neemt ontslag. Misschien heb je wel fysiek zwaar werk wat je enorm leuk vind, maar wat je niet kan volhouden tot je 67e. Of 70e tegen die tijd. En aangezien we een groot deel van ons leven werkend doorbrengen, kunnen we er maar beter voor zorgen dat we het daar ook naar ons zin hebben.

Er kunnen veel redenen zijn waardoor je dezelfde baan niet meer kunt uitoefenen. En is dat een probleem? Nee, niet als je het zelf niet als een probleem ziet.

Omscholen is tegenwoordig steeds makkelijker en sommige werkgevers investeren er zelfs in hun werknemers om te scholen. Aangeven dat je graag extra cursussen of opleidingen volgt vinden veel werknemers positief. Zij houden wel van medewerkers die graag nieuwe dingen leren en daarmee ook het bedrijf laten groeien.

Om het verhaal samen te vatten:

Accepteer jezelf hoe je bent. Of je nu een specialist bent of juist heel veel passies hebt. Volg je interesses, ontdek al deze gebieden.

Ik heb geen passie - life's a journey

Sorry, maar ik heb geen passie! Ik kan hier nog steeds niks mee…

Er zijn natuurlijk ook mensen die zichzelf niet herkennen in de specialist, maar ook niet in de multipotentialist.

Je vind veel dingen wel oké, maar om nu te zeggen dat je echt gepassioneerd raakt van iets. Nee, dat gaat een beetje te ver. En weet je, je hoeft ook helemaal geen passie te hebben. Maar je gelukkig voelen en tevreden zijn met wat je doet, is wel belangrijk.

Werk vinden wat je leuk vind

Stel jezelf de vraag:

Waarom doe je jouw werk?

Ben je erin gerold en weet je niet beter? Zeiden andere mensen dat dit werk goed bij je paste? Kon je niks anders vinden en heb je dus maar genoegen genomen met dit werk?

Of heb je zelf actief besloten dit werk te gaan doen?

In een Tedtalk van Scott Dinsmore ging het over werk vinden waar je van houd.

En dit vinden we vaak heel lastig. Want als je al niet goed weet wat je leuk vind en waar je interesses liggen, hoe moet je dan überhaupt werk vinden wat je leuk vind?

Scott Dinsmore stelt de vraag: Wat is het werk wat jij niet níet kunt doen?

Oftewel, wat is het werk waarvan je je geroepen voelt om het te doen? Wat je gewoon niet kunt laten?

Hoe vind je het werk wat je niet níet kunt doen?

Het helpt je in je zoektocht als je hier achter kan komen. Laat de zoektocht dus maar beginnen..:

Vragen die je jezelf hiervoor kan stellen zijn:

  • Wat zou je ook doen als je er niet betaald voor krijgt? Wat zijn de dingen waar andere mensen je voor bedanken?
  • Wie inspireert jou? En waarom inspireert deze persoon je? Zijn het de keuzes die deze persoon heeft gemaakt, het werk wat iemand doet, bepaalde karaktertrekken?
  • Evalueer je leven. Neem elke maand een moment voor jezelf. Wat ging er goed afgelopen maand? Waar ben je tevreden over, waar niet over? Wat vond je leuk, wat vond je niet leuk? Wat zou je willen veranderen?

Leer jezelf kennen, waarom doe je wat je doet?

Ga naar aanleiding hiervan actie ondernemen. Kan je een opleiding naast je huidige werk gaan volgen? Is minder werken een optie om nieuwe vaardigheden te gaan leren? Kan je wellicht in je huidige werk doorgroeien of andere werkzaamheden gaan doen? Betrek in dat laatste geval ook je werkgever erbij, wat kan hij of zij voor je betekenen?

En bedenk: Wat is het ergste wat er kan gebeuren?

Dus ook al denk je nog steeds bij jezelf: Ik heb geen passie! Ik hoop dat ik je wel wat handvatten heb gegeven om je leven zo in te richten dat je het leuk vind.

Om met Gandhi te eindigen;

“First they IGNORE you, then they LAUGH at you, then they FIGHT you, then you WIN.”